Geschiedenis

Het kasteel van Poilvache werd niet gebouwd door een onafhankelijk oorlogzuchtig en machtig kasteelheer. Het maakte in de Maasvallei deel uit van een administratieve éénheid en een verdedigingssysteem. Het kasteel, groot en indrukwekkend, gebouwd op een rotsachtige uitloper boven de vallei, was ook een symbool van macht.

De officiële politieke oorspong van het kasteel van Poilvache wordt voor de zoekers steeds duidelijker. Natuuurlijk is ze gebonden aan de opvolging van Henri de Blinde, de verdeling van het graafschap Namen en de organisatie van de veroverde grondgebieden in 1199 door de Luxemburgers.

De oudste getuigenis van de nederzeting verwijst naar een text uit 1228. Deze meldt ons dat Poilvache deel uitmaakte van een middeleeuws verdedigingsgeheel. De eerste gekende bezitters waren Waleran de Montjoie en zijn echtgenote Isabelle de Bar, de kinderen wederzijds van Waleran de Limbourg en Emersinde de Namur, graaf en gravin van luxembourg. de gronden van Poilvache afgenomen in 1199 van de graaf van Namen werden waarschijnlijk voor een bepaalde periode uitgeleend aan het jonge koppel na de dood van Waleran de Limboug in 1226. Maar vanaf 1254 gaat Poilvache rechtstreeks toehoren aan de graven van Luxembourg.

In 1270 ongeveer gaat Henri III zijn graafschap verdelen in prevotes (districten) en uiteraard wordt Poilvache een militair juridisch en administratief centrum met parochiekerk en muntslagerij. In 1343 gaat Marie d’Artois, gravin van Namen wegens gift, Poilvache afkopen van Jean l’Aveugle, graaf van Luxemburg en koning van Bohemen, wiens belangen meer oostelijk verplaats zijn. Vanaf dit ogenblik gaat Poilvache het noordlot ondergaan van het graafschap Namen t.t.z. tijdens de oorlog in 1430 wordt de vestiging vernietigd en ontmanteld door de Luikse legers maar Poilvache zal overleven als administratief district onder de Bourgondïers, de spanjaarden en de Oostenrijkers dit tot het einde van het “oude regime”

Poilvache na 1430

In 1430 wordt Poilvache vernietigd door een coalitie van legers uit Dinant en Hoei, ondergeschikt aan het prinsbisdom Luik jaloers van de belangrijkheid van de site van Poilvache. De vestiging wordt volledig verwoest. De muren zijn vernietigd en doen dienst als steengroeve. De site is verlaten. Nadien zullzn verschillende feiten zich terug binden aan de site :

  • De gilde van de muntslagers opgeheven in 1589
  • De bouw van het kasteel door de familie de Gaiffier d’Hestroy in de vallei aan het uiteinde van Houx : 1711
  • De bloei van de ijzergieterijen te Yvoir rond 1750
  • Tot aan de XVIII eeuw behoren de ruïnes toe aan het Nederlands vorstenhuis. Keiser Josef II heeft ze dan afgestaan in buikleen voor een periode van 99 jaar aan de ijzergieterij Mr Poson van Yvoir. Na nog verschillende eigenaars gekend te hebben komt uiteindelijk de site in handen van de familie de Vinck de Lhoneux.
  • De boerenkijg in 1790 laat eveneens sporen na te Poilvache : de bres van patriotten (werk van Vilain).
  • P. Lauters, Marinus, Turner,…
  • Uitstappen, archeologische bezoeken toeristische ontdekkingen, gravuren van gekende artisten die verkocht worden of boeken over dit merkwaardig erfgoed versieren, foto’s, prentkaarten van 1900 en historische studies van M Siret, M. Donny, M. Lahaye,
  • De plantkundige interesse van de site bekroond met twee Leuvense gedenkschriften in 1975 en 1977.
  • De archéologische werf van consolidatie door het DNF en de archéologische dienst van het Waalse Geweest.
  • Behoudsgezinde activiteiten, opgravingen, animatie en publicatie door de VZW “Les Amis de Poilvache”
Advertenties