Het gewestelijke natuurreservaat van Champalle en Poilvache

De plantenwereld

De Maas vormt een nauwe gang waartussen bepaalde zuidelijke planten zich noordelijk verplaatst hebben, genietende van de zon de kalk of kiezelroten. Het natuurreservaat van Champlalle en Poilvache bevat 2 sites : de steile kalkrotsen en het bebost plateau van Champalle (32 ha) en de site van Poilvache op de kalkachtige uitloper boven de vallei (19 ha).

Waarom een natuurreservaat te Poilvache?

De verantwoordelijken van de dienst “Natuur en bossen” hebben in 1978 een synthese opgesteld.Deze zegt dat het natuurreservaat een opmerkelijk geheel vormt van plantaardige groeperingen op kalkgrond, dit vanaf de vorming van de rotsen tot aan de huidige verscheidenheid van bebossing.Deze groepering van planten is in volle ontwikkeling, dit ten gevolge van de veranderingen van het klimaat (de droogte in 1976), de wijzigingen van de fauna (konijnenziekte, niet toelaten van de jacht) en de persoonlijke verbetering van planten en gronden. Het natuurreservaat vormt alzo een terrein van waarneming en ondervinding om deze unieke evolutie te bestuderen. die plaats heeft in een warm en droog klimaat (gericht naar het ZW). Het landschap vervormt zich in palmstruiken en eikenbosjes op de zonnige helligen ,in beukenbosjes op het plateau en de vochtige helligen, in een bos van es en linde op de koude zones. Deze verandering zal tientallen jaren duren ; een beschermd natuurreservaat is dus aangewezen.

Iedereen heeft er voordeel bij de plantkundigen kunnen de plantengroei en zijn wijzigingen in zijn bijzondere ecologische nissen bestuderen, de toeristen vinden er unieke wandelingen(indien ze geen planten vernietigen), de verliefden die de ruines terugvinden verscholen in, en overwoekert door de plantengroei.

Het natuurreservaat bevat de historische site van Poilvache en de helligen van de uitloper op de rotsen.Een weg en steile paden laten ons toe het natuurreservaat te bereiken vanuit de vallei. Aan de voet van het natuurreservaat groeperen zich de huizen van het dorp Houx daar gebouwd ondanks het gevaar komende van de rotsachtige helligen en de ruines van het kasteel. De helligen van Poilvache zijn op verschillende wijze blootgesteld. Ten noorden zijn het de pracht van eikelbosjes, de ravijnesdoorns en de varens die de helligen bedekken, waar in het zuiden de plantengroei zich veel lager bevindt en bestaat uit een verzameling van kreupelhout en welrichende jeneverbesstruiken trapsgewijze bedekt met kalkachtige grasperken, min of meer gedroogd, en tot de zelfde familie behorende als diegene die men in Champalle kan waarnemen.

Het meest in het oog springende, als men de site van op afstand bewondert of toetreedt zijn de grote zwarte oostenrijkse dennen die de ruines bewonen.De ingevoerde naaldbomen werden geplant omtreeks 1875. De zwarte den is een boom die zich snel aanpast aan de droge kalkachtige en oppervlakkige maar gebarsten grond. In de schaduwijke delen en de sloten van de ruïnes schuilen esdoorns rijk aan actées in aarvorm.

De stad is bedekt met boorden van veerwormige brachypode en oregano. De noodzakelijke werken van de versteviging hebben aan aantal muurplanten vernietigd maar men stelt de levenskracht waar van de natuurlijke terugkeer van de plantengroei zefs op de onlangs gerestaureerde muren. de mens dient regelmatig tussen beide te komen om deze planten te controleren. De flora aan de oppervlakte is zeer verschillend naargelang de seizoenen. Zij is gebonden aan de kalkachtige substraten en vooral aan de bewerking van het terrein door menselijke activiteiten.

De sloot en de muren van het kasteel wachten op een archéologische kuis. De noordelijke ringmuur biedt aan de bezoeker muren aan, volledig overgroeid door de planten die dreigt deze muren te vernietigen.

BOMEN : zwarte den, eik, es, linde, berk, esdoorn, beuk, kerseboom, lork, bosden, épicéapin noir, chêne, frêne, tilleul, bouleau, érable champêtre, charme, merisier, mélèze, pin sylvestre, épicéa

HOESTERS : hazelaar, vlier, kornoelje, meidoorn, houtskool, jeneverbesstruik

OP DE MUREN : muurbloem, speenkruid, knoflook, épilobe, klimop, clematis, varen, strohalm, beemdgras

kALKVELDEN : brachypode, géranium, oregano, blauwe iris, wort, wikke, ijzeren paard, nootjeskool, campanule, muiltjes, actées, aronskelk, leuwenbek, munt, sluipende bugel,…

De plantengroei heeft de tijd gehad de bovenhand te nemen op de muren van Poilvache sinds het kasteel verlaten werd in de 15de eeuw. Zoals de archéologie van het landschap en de bladzijde “Poilvache na 1430” ons meldt, zijn de bomen in de omgeving ten tijde van de ijzergieterijen te Yvoir te veel ontgonnen geweest en uitgeput. Vandaar het antwoord waarom de bezoeker een oppervlakte oversteekt met kreupelhout verscholen onder grote bomen in plaats van een bos met bomen “500 jaar oud”.

Dierenrijk, waterrijk

De sporen van de doortocht van wilde dieren (everzwijn, hinde,…) kan waargenomen worden halfweg het zuidelijk dal van de site waar goed ingegraven de “ry-simon” in de diepte stroomt. Buiten twee zeer mooie en kleine kalkrijke watervallen kan de wandelaar halt houden aan een bezienwaardighied van de “ry” t.t.z. zijn stroming is voor een gedeelte ondergronds. Via kalkrotsen verdwijnt de Ry ondergronds alvorens samen te vloeien met een andere kleine beek. De Ry komt verspreid terug aan de bovengrond ongeveer honderd meter lager. Talrijk vogels en insecten bevinden zich in dit opmerkelijk natuur-reservaat.

Advertenties